WhatsApp Messages Dashboard

Total Records in Table: 14780

Records Matching Filters: 14780

From: To: Global Search:

Messages

ID Chat ID
Chat Name
Sender
Phone
Message
Status
Date View
68211 49028270 1.श्री सम्मेद शिखर जी ? आप सभी को सादर जय जिनेंद्र? ? आज का दिन शुभ एवं मंगलमय हो? ☎️?"व्हाट्सएप नंबर"-9977608466? सकल जैन तीर्थंकर धर्म प्रभावना का app आ गया है । सभी सदस्य नीचे दिए लिंक पर क्लिक करके तुरंत ही जुड़ें और अपना सदस्य Community कार्ड प्राप्त करे - Powered by Kutumb App <a href="https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER" target="_blank">https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER</a> 2026-04-06 07:33:19
68212 49028270 1.श्री सम्मेद शिखर जी ? आप सभी को सादर जय जिनेंद्र? ? आज का दिन शुभ एवं मंगलमय हो? ☎️?"व्हाट्सएप नंबर"-9977608466? सकल जैन तीर्थंकर धर्म प्रभावना का app आ गया है । सभी सदस्य नीचे दिए लिंक पर क्लिक करके तुरंत ही जुड़ें और अपना सदस्य Community कार्ड प्राप्त करे - Powered by Kutumb App <a href="https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER" target="_blank">https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER</a> 2026-04-06 07:33:19
68210 40449729 माँ विशुद्ध भक्त परिवार?7 *? स्वस्तिधाम प्रणेत्री ⛴️* 2026-04-06 07:33:18
68209 40449729 माँ विशुद्ध भक्त परिवार?7 *? स्वस्तिधाम प्रणेत्री ⛴️* 2026-04-06 07:33:17
68207 40449749 जिनोदय?JINODAYA ? आप सभी को सादर जय जिनेंद्र? ? आज का दिन शुभ एवं मंगलमय हो? ☎️?"व्हाट्सएप नंबर"-9977608466? सकल जैन तीर्थंकर धर्म प्रभावना का app आ गया है । सभी सदस्य नीचे दिए लिंक पर क्लिक करके तुरंत ही जुड़ें और अपना सदस्य Community कार्ड प्राप्त करे - Powered by Kutumb App <a href="https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER" target="_blank">https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER</a> 2026-04-06 07:33:10
68208 40449749 जिनोदय?JINODAYA ? आप सभी को सादर जय जिनेंद्र? ? आज का दिन शुभ एवं मंगलमय हो? ☎️?"व्हाट्सएप नंबर"-9977608466? सकल जैन तीर्थंकर धर्म प्रभावना का app आ गया है । सभी सदस्य नीचे दिए लिंक पर क्लिक करके तुरंत ही जुड़ें और अपना सदस्य Community कार्ड प्राप्त करे - Powered by Kutumb App <a href="https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER" target="_blank">https://primetrace.com/group/827398/post/1183519985?utm_source=android_post_share_web&amp;referral_code=EIZ7X&amp;utm_screen=post_share&amp;utm_referrer_state=BROADCASTER</a> 2026-04-06 07:33:10
68206 40449680 श्री हूमड़ जैन समाज पुणे हिंसा की भक्ती? आचार्य अमोघ कीर्तीजींच्या प्रवचनातील ५ क्रांतिकारी विचार जे तुमचे मत परिवर्तन करतील जैन धर्मात 'अहिंसा' हा परमो धर्म मानला जातो. आपण दैनंदिन जीवनात चालताना मुंगी मरणे, पाणी वापरणे किंवा हिरव्या भाज्या खाणे यावरून सतत पापाच्या भीतीखाली असतो. पण तुम्ही कधी विचार केला आहे का की, ज्या भव्य मंदिरांच्या निर्मितीसाठी आपण दान देतो किंवा ज्या तीर्थयात्रा आपण मोठ्या उत्साहाने करतो, तिथे किती जीवांची हिंसा होत असेल? एका बाजूला 'फुले अर्पण करणे' किंवा 'पंचामृत अभिषेक' यात हिंसा शोधणारा आपला समाज, दुसऱ्या बाजूला गाड्यांनी प्रवास करताना होणाऱ्या लक्षावधी जीवांच्या हत्येकडे सोयीस्कर दुर्लक्ष तर करत नाही ना? धुळे येथील शांतीनाथ नगर येथे झालेल्या प्रवचनात आचार्य श्री १०८ अमोघ कीर्तीजी महाराजांनी याच ढोंगीपणावर कडाडून प्रहार केला आहे. त्यांचे हे ५ विचार केवळ माहिती देणारे नसून, 'हिंसे'ची पारंपारिक व्याख्या मुळापासून बदलणारे आणि डोळ्यांत अंजन घालणारे आहेत. १. तीन 'उपयोग' आणि पंचम काळातील वास्तव आचार्यांनी मानवी प्रवृत्तीचे विश्लेषण करताना 'उपयोग' (जाणीव) ही संकल्पना मांडली. जैन दर्शनानुसार हे तीन प्रकारचे असतात: * अशुभ उपयोग: यात गृहस्थांचे सांसारिक जीवन येते—व्यापार, शेती, स्वयंपाक, शारीरिक सुखोपभोग आणि मनोरंजन. या क्रियांमध्ये केवळ हिंसा आणि पापाचाच संचय होतो. * शुभ उपयोग: जेव्हा मन भक्ती, पूजा, अभिषेक, मुनींची सेवा आणि दानात रमते, तेव्हा त्याला 'शुभ उपयोग' म्हणतात. गृहस्थांसाठी हाच कल्याणाचा मार्ग आहे. * शुद्ध उपयोग: हा केवळ उच्च श्रेणीतील मुनींना आत्मचिंतनात प्राप्त होतो. क्रांतिकारी सूक्ष्म विचार: आचार्यांनी स्पष्ट केले की, सध्याच्या 'पंचम काळात' (कलियुगात) मन अत्यंत चंचल असल्यामुळे स्वतः मुनींनाही पूर्णवेळ 'शुद्ध उपयोग' प्राप्त करणे कठीण आहे. आजचे मुनी सुद्धा स्वाध्याय, प्रवचन आणि तीर्थवंदना यांतून स्वतःला 'शुभ उपयोगात' स्थिर ठेवतात. मग प्रश्न उरतो की, जेव्हा मुनी सुद्धा शुभ उपयोगाचा आधार घेतात, तेव्हा गृहस्थांनी केवळ 'हिंसे'च्या नावाखाली भक्तीपासून दूर पळणे कितपत योग्य आहे? २. धक्कादायक सत्य: 'ध्यान' आणि 'उपवासात' ही जीववध होतो? आपण मानतो की ध्यान किंवा उपवास म्हणजे पूर्ण अहिंसा. पण आचार्यांनी याला छेद देणारा एक वैज्ञानिक आणि तात्विक तर्क मांडला आहे. त्यांच्या मते, या जगात अशी कोणतीही क्रिया नाही ज्यात 'शटकाय' (सहा प्रकारचे जीव) जीवांची हिंसा होत नाही. * अंतर्गत हिंसा: आपल्या शरीरात अनंत 'निगोदिया जीव' आणि बॅक्टेरिया असतात, ज्यांचे पालन-पोषण आपल्या भोजनावर अवलंबून असते. जेव्हा आपण उपवास करतो, तेव्हा अन्नाअभावी आपल्या शरीरातील हे अनंत जीव मरतात. * ध्यानाचा अग्नी: जेव्हा एखादा मुनी आत्मिक ध्यानाच्या 'शुक्ल ध्याना'त लीन होतो, तेव्हा निर्माण होणाऱ्या उष्णतेमुळे त्याच्या शरीरातील अनंत सूक्ष्म जीव भस्म होतात. अरिहंत होण्यापूर्वी ही 'अंतर्गत हिंसा' अटळ असते. "उपवास करणे म्हणजे केवळ अन्न त्यागणे नव्हे, तर त्या क्रियेतही अंतर्गत जीवांचा वध होतो. ध्यान ही एक अशी अग्नी आहे ज्यात शरीरातील अनंत सूक्ष्म जीवांचे मरण होते. जर मुनींना 'अरिहंत' होण्यासाठी ही हिंसा मान्य आहे, तर भक्तीच्या मार्गातील सूक्ष्म हिंसेवरून वाद घालणे मूर्खपणाचे आहे." ३. हिंसेची खरी व्याख्या: 'प्रमत्त योग' आणि तुमचा अभिप्राय जर प्रत्येक क्रियेत जीव मरत असतील, तर मग पाप लागते कशाचे? आचार्यांनी तत्त्वार्थ सूत्रातील 'प्रमत्तयोगात प्राणव्यपरोपणं हिंसा' या सूत्राचा आधार घेत 'वैज्ञानिक' विश्लेषण केले आहे. केवळ जीवांचे प्राण जाणे म्हणजे हिंसा नाही. हिंसेसाठी 'प्रमत्त योग' म्हणजेच 'प्रमाद' किंवा 'अशुभ हेतू' असणे आवश्यक आहे. * जर तुमचा अभिप्राय (Intention) वाईट असेल, तरच तुम्हाला हिंसेचे पाप लागते. * जलाभिषेकातील पाण्याचे थेंब किंवा पूजेतील फुले यांमध्ये जीववध होत असला, तरी तुमचा उद्देश 'जीवांना मारणे' हा नसून 'भक्ती' हा असतो. त्यामुळे अशा 'शुभ उपयोगा'त होणारा जीववध हा पापकारक मानला जात नाही. ढोंगीपणावर प्रहार: आचार्यांनी विचारले, "तुम्ही मंदिराची घंटा वाजवताना 'जीवांच्या हिंसे'चा विचार करून ती वाजवत नाही, पण रात्री आरामासाठी 'फॅन' लावता तेव्हा त्यात मरणारे हजारो जीव तुम्हाला दिसत नाहीत का?" ४. मंदिर निर्माण विरुद्ध फूल अर्पण करणे: हिंसेचे प्रमाण समाजातील एका विशिष्ट वर्गावर टीका करताना आचार्य म्हणतात की, लोक 'फूल अर्पण करणे' किंवा 'पंचामृत' यात हिंसा शोधत बसतात. पण हीच मंडळी भव्य मंदिरे बांधण्यासाठी करोडो रुपये देतात. विचार करा—एका भव्य मंदिराच्या बांधकामासाठी जमिनीची खुदाई करताना, दगड फोडताना किंवा सिमेंट वापरताना किती 'शटकाय' जीवांचा नाश होतो? तीर्थयात्रेला जाताना गाडीखाली किती जीव चिरडले जातात? मंदिर बांधताना होणारी हिंसा ही फूल वाहण्यापेक्षा कोटी पटीने जास्त आहे. तरीही आपण मंदिर बांधतो कारण तिथे आपला 'अभिप्राय' हा धर्मरक्षणाचा असतो. मग तोच नियम अभिषेक किंवा पूजेच्या बाबतीत का लावला जात नाही? जर मोठी हिंसा धर्मकार्यासाठी मान्य आहे, तर भक्तीतील तुच्छ हिंसा निषिद्ध का? ५. वसंतीका दानाचा दृष्टांत: सिंह आणि रानडुकराची कथा उद्देशाचे (Bhaav) महत्त्व स्पष्ट करण्यासाठी आचार्यांनी वसंतीका दानाशी (मुनींच्या निवासासाठी दिलेले स्थान) संबंधित एक हृदयद्रावक कथा सांगितली. एका गुहेत मुनीराज ध्यानाला बसले होते. बाहेर एक रानडुक्कर (ज्याला पूर्वजन्माचे ज्ञान झाले होते) पहारा देत होता. मुनींवर हल्ला करायला एक सिंह तिथे आला. मुनींच्या रक्षणासाठी तो रानडुक्कर सिंहाशी लढला. दोघांनीही एकमेकांना फाडून काढले आणि दोघांचाही मृत्यू झाला. परिणाम काय झाला? बाह्यतः दोघांनीही 'मर्डर' किंवा हत्याच केली होती. पण रानडुक्कर स्वर्गात 'यक्ष' झाला आणि सिंह तिसऱ्या नरकात गेला. का? कारण रानडुकराचा उद्देश (Abhipraya) 'मुनींचे रक्षण' (शुभ उपयोग) हा होता, तर सिंहाचा उद्देश 'भक्षण' (अशुभ/प्रमत्त योग) हा होता. यावरून सिद्ध होते की, हिंसेचा संबंध रक्ताशी किंवा मृत्यूशी नसून तुमच्या मनातील 'भावा'शी आहे. निष्कर्ष: 'जहाँ उद्देशो तहा निर्देशो' आचार्य अमोघ कीर्तीजींच्या प्रवचनाचा सारांश "जहाँ उद्देशो तहा निर्देशो" (जसा उद्देश तसे फळ) या सिद्धांतात दडलेला आहे. जोपर्यंत तुमचा हेतू शुद्ध भक्तीचा आहे, तोपर्यंत बाह्य क्रियेत होणाऱ्या सूक्ष्म जीववधाचे पाप तुम्हाला लागत नाही. आज गरज आहे ती इतरांच्या धार्मिक क्रियांमध्ये दोष शोधणे थांबवण्याची. "अभिषेकात पाणी किती वापरले?" किंवा "फूल का चढवले?" असे प्रश्न विचारण्यापेक्षा, स्वतःच्या मनातील 'अशुभ उपयोग' कमी करण्यावर भर दिला पाहिजे. लक्षात ठेवा, तुमची भक्ती आणि त्यामागील तुमचा पवित्र भाव हाच तुमचा कर्मबंध निश्चित करत असतो. स्वतःला सुधारा, जग आपोआप सुधरेल! आचार्य श्री 108 अमोल कीर्ती जी महाराज यांच्या प्रवचनाचे वृतांकन संकलन प्रकाश जैन शांतिनाथ नगर धुळे.?? 2026-04-06 07:32:27
68205 40449680 श्री हूमड़ जैन समाज पुणे हिंसा की भक्ती? आचार्य अमोघ कीर्तीजींच्या प्रवचनातील ५ क्रांतिकारी विचार जे तुमचे मत परिवर्तन करतील जैन धर्मात 'अहिंसा' हा परमो धर्म मानला जातो. आपण दैनंदिन जीवनात चालताना मुंगी मरणे, पाणी वापरणे किंवा हिरव्या भाज्या खाणे यावरून सतत पापाच्या भीतीखाली असतो. पण तुम्ही कधी विचार केला आहे का की, ज्या भव्य मंदिरांच्या निर्मितीसाठी आपण दान देतो किंवा ज्या तीर्थयात्रा आपण मोठ्या उत्साहाने करतो, तिथे किती जीवांची हिंसा होत असेल? एका बाजूला 'फुले अर्पण करणे' किंवा 'पंचामृत अभिषेक' यात हिंसा शोधणारा आपला समाज, दुसऱ्या बाजूला गाड्यांनी प्रवास करताना होणाऱ्या लक्षावधी जीवांच्या हत्येकडे सोयीस्कर दुर्लक्ष तर करत नाही ना? धुळे येथील शांतीनाथ नगर येथे झालेल्या प्रवचनात आचार्य श्री १०८ अमोघ कीर्तीजी महाराजांनी याच ढोंगीपणावर कडाडून प्रहार केला आहे. त्यांचे हे ५ विचार केवळ माहिती देणारे नसून, 'हिंसे'ची पारंपारिक व्याख्या मुळापासून बदलणारे आणि डोळ्यांत अंजन घालणारे आहेत. १. तीन 'उपयोग' आणि पंचम काळातील वास्तव आचार्यांनी मानवी प्रवृत्तीचे विश्लेषण करताना 'उपयोग' (जाणीव) ही संकल्पना मांडली. जैन दर्शनानुसार हे तीन प्रकारचे असतात: * अशुभ उपयोग: यात गृहस्थांचे सांसारिक जीवन येते—व्यापार, शेती, स्वयंपाक, शारीरिक सुखोपभोग आणि मनोरंजन. या क्रियांमध्ये केवळ हिंसा आणि पापाचाच संचय होतो. * शुभ उपयोग: जेव्हा मन भक्ती, पूजा, अभिषेक, मुनींची सेवा आणि दानात रमते, तेव्हा त्याला 'शुभ उपयोग' म्हणतात. गृहस्थांसाठी हाच कल्याणाचा मार्ग आहे. * शुद्ध उपयोग: हा केवळ उच्च श्रेणीतील मुनींना आत्मचिंतनात प्राप्त होतो. क्रांतिकारी सूक्ष्म विचार: आचार्यांनी स्पष्ट केले की, सध्याच्या 'पंचम काळात' (कलियुगात) मन अत्यंत चंचल असल्यामुळे स्वतः मुनींनाही पूर्णवेळ 'शुद्ध उपयोग' प्राप्त करणे कठीण आहे. आजचे मुनी सुद्धा स्वाध्याय, प्रवचन आणि तीर्थवंदना यांतून स्वतःला 'शुभ उपयोगात' स्थिर ठेवतात. मग प्रश्न उरतो की, जेव्हा मुनी सुद्धा शुभ उपयोगाचा आधार घेतात, तेव्हा गृहस्थांनी केवळ 'हिंसे'च्या नावाखाली भक्तीपासून दूर पळणे कितपत योग्य आहे? २. धक्कादायक सत्य: 'ध्यान' आणि 'उपवासात' ही जीववध होतो? आपण मानतो की ध्यान किंवा उपवास म्हणजे पूर्ण अहिंसा. पण आचार्यांनी याला छेद देणारा एक वैज्ञानिक आणि तात्विक तर्क मांडला आहे. त्यांच्या मते, या जगात अशी कोणतीही क्रिया नाही ज्यात 'शटकाय' (सहा प्रकारचे जीव) जीवांची हिंसा होत नाही. * अंतर्गत हिंसा: आपल्या शरीरात अनंत 'निगोदिया जीव' आणि बॅक्टेरिया असतात, ज्यांचे पालन-पोषण आपल्या भोजनावर अवलंबून असते. जेव्हा आपण उपवास करतो, तेव्हा अन्नाअभावी आपल्या शरीरातील हे अनंत जीव मरतात. * ध्यानाचा अग्नी: जेव्हा एखादा मुनी आत्मिक ध्यानाच्या 'शुक्ल ध्याना'त लीन होतो, तेव्हा निर्माण होणाऱ्या उष्णतेमुळे त्याच्या शरीरातील अनंत सूक्ष्म जीव भस्म होतात. अरिहंत होण्यापूर्वी ही 'अंतर्गत हिंसा' अटळ असते. "उपवास करणे म्हणजे केवळ अन्न त्यागणे नव्हे, तर त्या क्रियेतही अंतर्गत जीवांचा वध होतो. ध्यान ही एक अशी अग्नी आहे ज्यात शरीरातील अनंत सूक्ष्म जीवांचे मरण होते. जर मुनींना 'अरिहंत' होण्यासाठी ही हिंसा मान्य आहे, तर भक्तीच्या मार्गातील सूक्ष्म हिंसेवरून वाद घालणे मूर्खपणाचे आहे." ३. हिंसेची खरी व्याख्या: 'प्रमत्त योग' आणि तुमचा अभिप्राय जर प्रत्येक क्रियेत जीव मरत असतील, तर मग पाप लागते कशाचे? आचार्यांनी तत्त्वार्थ सूत्रातील 'प्रमत्तयोगात प्राणव्यपरोपणं हिंसा' या सूत्राचा आधार घेत 'वैज्ञानिक' विश्लेषण केले आहे. केवळ जीवांचे प्राण जाणे म्हणजे हिंसा नाही. हिंसेसाठी 'प्रमत्त योग' म्हणजेच 'प्रमाद' किंवा 'अशुभ हेतू' असणे आवश्यक आहे. * जर तुमचा अभिप्राय (Intention) वाईट असेल, तरच तुम्हाला हिंसेचे पाप लागते. * जलाभिषेकातील पाण्याचे थेंब किंवा पूजेतील फुले यांमध्ये जीववध होत असला, तरी तुमचा उद्देश 'जीवांना मारणे' हा नसून 'भक्ती' हा असतो. त्यामुळे अशा 'शुभ उपयोगा'त होणारा जीववध हा पापकारक मानला जात नाही. ढोंगीपणावर प्रहार: आचार्यांनी विचारले, "तुम्ही मंदिराची घंटा वाजवताना 'जीवांच्या हिंसे'चा विचार करून ती वाजवत नाही, पण रात्री आरामासाठी 'फॅन' लावता तेव्हा त्यात मरणारे हजारो जीव तुम्हाला दिसत नाहीत का?" ४. मंदिर निर्माण विरुद्ध फूल अर्पण करणे: हिंसेचे प्रमाण समाजातील एका विशिष्ट वर्गावर टीका करताना आचार्य म्हणतात की, लोक 'फूल अर्पण करणे' किंवा 'पंचामृत' यात हिंसा शोधत बसतात. पण हीच मंडळी भव्य मंदिरे बांधण्यासाठी करोडो रुपये देतात. विचार करा—एका भव्य मंदिराच्या बांधकामासाठी जमिनीची खुदाई करताना, दगड फोडताना किंवा सिमेंट वापरताना किती 'शटकाय' जीवांचा नाश होतो? तीर्थयात्रेला जाताना गाडीखाली किती जीव चिरडले जातात? मंदिर बांधताना होणारी हिंसा ही फूल वाहण्यापेक्षा कोटी पटीने जास्त आहे. तरीही आपण मंदिर बांधतो कारण तिथे आपला 'अभिप्राय' हा धर्मरक्षणाचा असतो. मग तोच नियम अभिषेक किंवा पूजेच्या बाबतीत का लावला जात नाही? जर मोठी हिंसा धर्मकार्यासाठी मान्य आहे, तर भक्तीतील तुच्छ हिंसा निषिद्ध का? ५. वसंतीका दानाचा दृष्टांत: सिंह आणि रानडुकराची कथा उद्देशाचे (Bhaav) महत्त्व स्पष्ट करण्यासाठी आचार्यांनी वसंतीका दानाशी (मुनींच्या निवासासाठी दिलेले स्थान) संबंधित एक हृदयद्रावक कथा सांगितली. एका गुहेत मुनीराज ध्यानाला बसले होते. बाहेर एक रानडुक्कर (ज्याला पूर्वजन्माचे ज्ञान झाले होते) पहारा देत होता. मुनींवर हल्ला करायला एक सिंह तिथे आला. मुनींच्या रक्षणासाठी तो रानडुक्कर सिंहाशी लढला. दोघांनीही एकमेकांना फाडून काढले आणि दोघांचाही मृत्यू झाला. परिणाम काय झाला? बाह्यतः दोघांनीही 'मर्डर' किंवा हत्याच केली होती. पण रानडुक्कर स्वर्गात 'यक्ष' झाला आणि सिंह तिसऱ्या नरकात गेला. का? कारण रानडुकराचा उद्देश (Abhipraya) 'मुनींचे रक्षण' (शुभ उपयोग) हा होता, तर सिंहाचा उद्देश 'भक्षण' (अशुभ/प्रमत्त योग) हा होता. यावरून सिद्ध होते की, हिंसेचा संबंध रक्ताशी किंवा मृत्यूशी नसून तुमच्या मनातील 'भावा'शी आहे. निष्कर्ष: 'जहाँ उद्देशो तहा निर्देशो' आचार्य अमोघ कीर्तीजींच्या प्रवचनाचा सारांश "जहाँ उद्देशो तहा निर्देशो" (जसा उद्देश तसे फळ) या सिद्धांतात दडलेला आहे. जोपर्यंत तुमचा हेतू शुद्ध भक्तीचा आहे, तोपर्यंत बाह्य क्रियेत होणाऱ्या सूक्ष्म जीववधाचे पाप तुम्हाला लागत नाही. आज गरज आहे ती इतरांच्या धार्मिक क्रियांमध्ये दोष शोधणे थांबवण्याची. "अभिषेकात पाणी किती वापरले?" किंवा "फूल का चढवले?" असे प्रश्न विचारण्यापेक्षा, स्वतःच्या मनातील 'अशुभ उपयोग' कमी करण्यावर भर दिला पाहिजे. लक्षात ठेवा, तुमची भक्ती आणि त्यामागील तुमचा पवित्र भाव हाच तुमचा कर्मबंध निश्चित करत असतो. स्वतःला सुधारा, जग आपोआप सुधरेल! आचार्य श्री 108 अमोल कीर्ती जी महाराज यांच्या प्रवचनाचे वृतांकन संकलन प्रकाश जैन शांतिनाथ नगर धुळे.?? 2026-04-06 07:32:26
68203 40449657 ?️?SARVARTHASIDDHI ??️ *JAIN NEWS &amp; HISTORY* 2026-04-06 07:31:43
68204 40449657 ?️?SARVARTHASIDDHI ??️ *JAIN NEWS &amp; HISTORY* 2026-04-06 07:31:43